ใช้การจดจ่อเผยข้อผิดพลาด

ถ้าบอกว่าลูกค้าคือทุกคน ปฏิกิริยาแทบทุกแบบดูมีหวังได้ แต่ละกลุ่มให้สัญญาณต่างกัน เมื่อรวมเร็วเกิน พฤติกรรมจะตีความยาก

เป้าแคบให้บททดสอบชัดกว่า คุณเห็นได้ว่ากลุ่มที่ตั้งใจตอบสนองไหม และสังเกตได้ถ้าอีกกลุ่มตอบแรงกว่า

นี่คือเหตุหนึ่งที่การโฟกัสช่วยให้ยืดหยุ่น สมมติฐานแม่นปฏิเสธง่ายกว่าความหวังคลุมเครือ คุณเปลี่ยนเป้าได้เพราะรู้ว่าหลักฐานบอกอะไร

อย่าสับสนระหว่างตั้งใจทดสอบกับภักดีถาวรต่อสมมติฐานแรก จุดหมายของการโฟกัสคือเรียนรู้ ไม่ใช่ปกป้องทางเลือกแรกจากการแก้ไข